Δεν μπορώ να πιστέψω στον Θεό. Ποιος θα μου σώσει αυτή την πίστη στον Θεό;

Γέροντος Εφαραίμ Φιλοθεΐτου: Η Πνευματική Ελεημοσύνη

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ
Αποτέλεσμα εικόνας για εφραιμ αριζονας

(Ομιλία σε σύναξη χριστιανών στο εξωτερικό)

Κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του ο Χριστός μας θα μακαρίσει και θα καταδικάσει. Θα μακαρίσει τους εκ δεξιών Του , γιατί έδωσαν ελεημοσύνη και έδειξαν αγάπη και θα καταδικάσει τους εξ αριστερών, γιατί ήταν στερημένοι αυτών των αρετών. Η ελεημοσύνη ανεβαίνει μέχρι το θρόνο του Θεού και κατεβάζει το έλεος του Θεού στον άνθρωπο. Έλεος προσφέρει , έλεος βρίσκει , αγάπη σκορπά, αγάπη δέχεται. Δεν χρειάζεται να έχουμε πολλά πράγματα , για να ελεήσουμε. Και κάτι ελάχιστο να προσφέρουμε με αγάπη, πολύ μετρά ενώπιον του Θεού. Γι’ αυτό με όσες δυνάμεις έχουμε ,ας βοηθούμε κι ας ελεούμε.

Ο Αβραάμ ήταν ο πιο πλούσιος άνθρωπος στην εποχή του, αλλά και ο πιο πλούσιος στην ελεημοσύνη. Όπως ήταν η καρδιά του, ήταν και το χέρι του. Ο Χριστός μας είπε ότι αν έχουμε προαίρεση και προσφέρουμε κάτι στον αδερφό, αυτό θα μας το οφείλει στον ουρανό και θα μας το αντιπροσφέρει χιλιαπλάσιο. Εδώ στη γη δίνουμε δεκάρες μπροστά στα καλά, που μας δίνει ο Θεός. Καταθέτουμε εδώ, για να τα βρούμε επάνω. Άλλωστε μήπως έχουμε κάτι δικό μας; «Τα σα εκ των σών». Αυτά που δίνουμε είναι από αυτά που μας δίνει ο Θεός.
Είπαμε και σε άλλη ομιλία ότι η ελεημοσύνη δεν εννοείται μόνο το να προσφέρεις κάτι το υλικό, αλλά μεγαλύτερη αξία έχει το να προσφέρεις κάτι το πνευματικό. Ποια είναι αυτή η πνευματική ελεημοσύνη; Είναι όταν συγχωρώ έναν εχθρό μου. Αντί να τον καταδικάσω, τον ελεώ, δεν τον κατηγορώ, δεν τον μισώ, αλλά προσεύχομαι γι’ αυτόν. Αυτή είναι μεγάλη ελεημοσύνη, που μπορεί να κάνει ένας χριστιανός.

Ο άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός ασκούσε την σαλότητα, για να υποφέρει στη ζωή του και για να εξουδετερώσει από την ψυχή του κάθε ίχνος υπερηφανείας. Ήταν μεγάλος Άγιος , αλλά οι άνθρωπο τον περνούσαν για τρελό, για χαζό , τον έβριζαν , τον κορόιδευαν και τον χλεύαζαν μέσα στους δρόμους. Σε μια περίπτωση τέτοια περνούσε μια γυναίκα ενάρετη, ονόματι Βαρβάρα. Βλέποντας τον Άγιο , που τον περιέπαιζαν , της άνοιξε ο Θεος τα μάτια τα πνευματικά και κατάλαβε ότι ήταν άγιος άνθρωπος κι όχι τρελός, όπως ενομίζετο από τους ανθρώπους. Έβλεπε και τους δαίμονες, που έλεγαν μεταξύ τους: «Καλά του κάνουν αυτού του λαοπαίχτη , που εμπαίζει τον κόσμο και κοροϊδεύει τους ανθρώπους ότι είναι τρελός. Όταν όλοι αυτοί πεθάνουν , θα τους κατακρίνουμε, γιατί περιέπαιζαν τον Άγιο του Θεού». Ο Άγιος Ανδρέας που ...

«ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΑΥΛΙΖΟΥΝ ΤΟ ΜΙΣΟΣ» Ρωσία: Aπαγορεύθηκε ως «εξτρεμιστική» η οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά!


Translate this page: EN FR DE ES RU AR
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας έκρινε σήμερα ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι "εξτρεμιστική οργάνωση", μετά την προσφυγή που είχε καταθέσει το υπουργείο Δικαιοσύνης της χώρας, ζητώντας να κλείσουν τα κεντρικά γραφεία τους στην Αγία Πετρούπολη.
 
Πολλά από τα βιβλία και τα έντυπα που εκδίδονται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Ρωσία έχουν μπει στη λίστα των "απαγορευμένων εξτρεμιστικών εντύπων".
 
Οι ρωσικές εισαγγελικές αρχές υποστήριζαν ότι πρόκειται για μια οργάνωση που καταστρέφει οικογένειες, υποδαυλίζει το μίσος και ...

Οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι ο Χριστός θα έρθει στη Γη – Τα κείμενα που το αποδεικνύουν

Έχουν διασωθεί αρχαία κείμενα που το αποδεικνύουν…
Στην Πολιτεία του Πλάτωνα (B, V , 362) – βιβλίο που όλοι το αποδέχονται – περιέχεται μία προφητεία ισάξια μ’ αυτές των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης:
«Θα απογυμνωθεί απ’ όλα εκτός της δικαιοσύνης, διότι φτιάχτηκε αντίθετος στην ως τότε συμπεριφορά. Χωρίς να αδικήσει κανέναν θα δυσφημισθεί πολύ ως άδικος ώστε να βασανισθεί για την δικαιοσύνη και θα γεμίσει με δάκρυα εξαιτίας της κακοδοξίας αλλά θα μείνει αμετακίνητος μέχρι θανάτου και ενώ θα είναι δίκαιος θα θεωρείτε άδικος για όλη του τη ζωή. Έχοντας τέτοιες διαθέσεις ο δίκαιος θα μαστιγωθεί, θα στρεβλωθεί, θα δεθεί, θα ανάψουν τα μάτια του και στα τελευταία του αφού πάθει κάθε κακό θα καρφωθεί πάνω σε πάσσαλο, και να ξέρεις ότι δεν είναι δίκαιο αλλά αφού έτσι το θέλει ας γίνει».

Στο έργο Προμηθεύς Δεσμώτης του Αισχύλου, ο Προμηθέας όντας φυλακισμένος στον Καύκασο προλέγει ότι ο λυτρωτής του θα...

Στα «πόδια» του Αγίου Παΐσιου Αγιορείτη η Ρωσία - Πρώτα σε πωλήσεις τα βιβλία του

«Στον γιο μας δώσαμε το όνομα Αρσένιος, στη μνήμη του Αγίου Παΐσιου, που τον αγαπάμε πολύ. Διάβασα όλα τα βιβλία με το λόγο του!», λέει η Νάντια Τουσινάιτε, πρόεδρος του Κέντρου Κοινωνικής Βοήθειας του Αγίου Παΐσιου Αγιορείτη, στο χωριό Μπάρκοβο της περιοχής Πούσκιν, που βρίσκεται σε απόσταση 50 χλμ από τη Μόσχα.
   Ο γιος της Νάντιας γεννήθηκε με προβλήματα στην ακοή και την ομιλία. «Σοκαριστήκαμε όταν μάθαμε ότι ο Αρσένιος μας είναι κωφάλαλος, μετά μού ήρθε η ιδέα να ιδρύσω στην ενορία της εκκλησίας μας, του Προφήτη Ηλία, ένα Κέντρο στο όνομα του Αγίου Παΐσιου για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες που θα έχει ως ύμνο του το ελληνικό τραγούδι "Ελένη", της Άννας Βίσση!», λέει.
   Η Νάντια, όπως και πολλοί άλλοι γονείς με ανάλογες περιπτώσεις στη Ρωσία, πιστεύουν, ότι μέσω των προσευχών στον άγιο Παΐσιο, ο Θεός μπορεί να θεραπεύσει τον Αρσένιο και όλα τα παιδιά που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες.
   Συναντήσαμε τη Νάντια στο Κέντρο, στο πλαίσιο μια ημερίδας στη μνήμη του Άγιου Παΐσιου που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο κέντρο της Ρωσικής Ορθοδοξίας, τη Λαύρα του Οσίου Σεργίου στο Σέργκιεφ Ποσάντ.
   Σε αυτή τη "Μέκκα" της ρωσικής Ορθοδοξίας, το πρώτο που αντικρίζει ο επισκέπτης είναι το άγαλμα του Οσίου Σεργίου Ροντονέζκι, ενός από τους πρώτους Ρώσους που αγιοποιήθηκαν, στην πλατεία έξω από τα τείχη της Λαύρας.
   Σε απόσταση λίγων μέτρων μακριά, μπροστά στο ξενοδοχείο "Παλιά Λαύρα", πίσω από δέντρα και μέσα από φυλλωσιές "κρυφοκοιτάζει" τους προσκυνητές ο ...Λένιν. Στη δίμετρη βάση της προτομής του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ υπάρχει επιγραφή με μεγάλα κεφάλαια γράμματα: "ΛΕΝΙΝ".
   Ωσάν ο γλύπτης του να είχε προβλέψει, ότι θα έρθουν καιροί που οι Ρώσοι, με πρώτους τους νέους, δεν θα αναγνωρίζουν φυσιογνωμικά τον ηγέτη που άλλαξε τον κόσμο.
   Ο μπολσεβίκος ηγέτης, άθεος ο ίδιος, αλλά "θεός" για εκατοντάδες εκατομμύρια "πιστούς" του διαλεκτικού υλισμού στη Σοβιετική Ένωση και στον υπόλοιπο πλανήτη, "βλέπει" τώρα τους Ρώσους να διαβαίνουν κατά χιλιάδες ευλαβικά για προσκύνημα την πύλη της Μονής Λαύρας.
   Παϊσιος εναντίον ...Λένιν. Ήταν ο λενινισμός η επίσημη "θρησκεία" των Ρώσων, επιβεβλημένη άνωθεν, επί εβδομήντα και κάτι χρόνια, είναι τώρα ο χριστιανισμός στην ορθόδοξή του εκδοχή, μηδέποτε ξεριζωμένος πάντως, από τη συνείδηση του Ρώσου πιστού, που "πυρπολεί", μέσω της ραγδαίας διάδοσης των μηνυμάτων του Παΐσιου, την ψυχή του.
   Τώρα "σταρ" είναι στη Ρωσία ένας αγιορείτης μοναχός, ο Έλληνας Άγιος (πλέον) Παΐσιος. Τα βιβλία με τους λόγους του και την ασκητική ζωή του σαρώνουν εκδοτικά. Μέχρι τώρα έχουν πουληθεί περισσότερα από τρία εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ έχουν γυριστεί ...εφτά κινηματογραφικές ταινίες και ετοιμάζεται και μια όγδοη.
   Οι Ρώσοι, όμως, δεν θέλουν - κάποιοι εξακολουθούν και να τον νοσταλγούν - να ξεχάσουν και τον Λένιν.
   Τον διατηρούν (οι παλαιότεροι) στη μνήμη τους, τον "προσκυνούν" όσοι το επιθυμούν, μουμιοποιημένο στην Κόκκινη Πλατεία, αλλά και σε ...μπρούτζινη μορφή αγαλμάτων στην αχανή επικράτεια.
   «Η προτομή δεν μεταφέρθηκε, δεν καταστράφηκε γιατί ανήκει πλέον στην ιστορία», μας εξηγεί ένας περαστικός μοναχός, κάνοντας τον σταυρό του υπέρ της σωτηρίας της ψυχής του Λένιν: «Ο Θεός να τον αναπαύσει!», λέει. Ένας μοναχός προσεύχεται για τον ...Λένιν.
   Αλλά ο Παΐσιος είναι μακράν ο πιο δημοφιλής Άγιος. Κατά χιλιάδες συρρέουν οι Ρώσοι πιστοί για προσκύνημα έξω από τη Θεσσαλονίκη, όπου είναι ενταφιασμένος ο Παΐσιος, κυκλοφορούν αναρίθμητες ιστορίες και μαρτυρίες γύρω από τη ζωή και τις προφητείες του.
   «Κάποτε, ένας Ρώσος προσκυνητής ρώτησε τον γέροντα Παΐσιο πώς βλέπει τη Ρωσία και εκείνος τού απάντησε: "Βλέπω πολύ φως! Τού άρεσε ο ρωσικός λαός, γιατί -έλεγε- έχει μέσα του την ταπεινότητα», λέει ο πατήρ Μεθόδιος για τον Παΐσιο, τον οποίο γνώριζε προσωπικά.
   Ο Ρώσοι δείχνουν να εμπνέονται από τον αγιορείτη Άγιο, αισθάνονται να τους δίνει ελπίδα, πιστεύουν ότι κάνει θαύματα.
   «Όταν ήρθα από τη Αθήνα στη Μόσχα, δεν περίμενα τόση ευλάβεια», λέει ο 26χρονος σπουδαστής της Ακαδημίας του Πατριαρχείου Μόσχας, Κωνσταντίνος Μπαϊρακτάροβ. «Ο Παΐσιος είναι ένας σύγχρονος άγιος, που πρόλαβε και το κινητό τηλέφωνο, αλλά έχει πολλά κοινά με τον Όσιο Σέργιο Ροντονέζκι που ζούσε τον 15ο αιώνα. Με τόση αγάπη ο Παΐσιος είναι ο προστάτης της φιλίας των δυο λαών μας», τονίζει ο Κωνσταντίνος, παιδί παλιννοστούντων ομογενών Ποντίων από το Καζακστάν, που μεγάλωσε στην Αθήνα και από μικρός πήγαινε στην εκκλησιά της Παναγίας Σουμελά Αχαρνών. «Φοιτώ εδώ, στην Ακαδημία. Βοηθώ τους συμφοιτητές μου στην ελληνική γλώσσα, αλλά σκοπεύω να γυρίσω Ελλάδα», λέει.
   Ο "απόστολος" του Παΐσιου στη Ρωσία, ο Ηγούμενος Κυπριανός, πρόεδρος του Ιδρύματος Διάσωσης του Πνευματικού και Ηθικού Πολιτισμού "Αγία Σκεπή" (Ποκρόφ), έκανε γνωστό ότι, μαζί με τον Δήμο Κόνιτσας, φέτος το καλοκαίρι προγραμματίζει τη διοργάνωση της εβδομαδιαίας συνάντησης νέων, με σκοπό τη δημιουργική περιγραφή του βίου του Αγίου Παϊσιου, σε κείμενα, φιλμ, αλλά και ζωγραφική", λέει.
   «Αυτές τις ήμερες της Σαρακοστής, με τη συμμετοχή Ελλήνων και Ρώσων, ομόφωνα ψηφίσαμε το...

Με τη σιωπή, την ανοχή και την προσευχή ωφελούμε τον άλλον μυστικά


Όσιος Πορφύριος
Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό, στενοχωρούμαστε. Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτε. Ούτε και με τις υποδείξεις. Ούτε αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό, αν το καταλάβουμε, θα βοηθήσουμε.
Το μυστικό είναι η προσευχή μας, η αφοσίωσή μας στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του. Εμείς, με την αγάπη μας, με τη λαχτάρα μας στην αγάπη του Θεού, θα προσελκύσουμε την χάρι, ώστε να περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας, να τους ξυπνήσει, να τους διεγείρει προς τον θείο έρωτα. Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να τους ξυπνήσει όλους. Ό,τι εμείς δεν μπορούμε, θα το κάνει η χάρις Του. Με τις προσευχές μας θα κάνουμε όλους άξιους της αγάπης του Θεού.
Να γνωρίζετε και το άλλο. Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, αυτές κερδίζουν πολύ την αγάπη και την χάρι του Θεού. Κάτι τέτοιοι γίνονται άξιοι και ...

Ο Χάρυ Πόττερ και η Ελληνορθόδοξη Παιδεία μας


Αναφέρονται πολλές περιπτώσεις παιδιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τα οποία μετά το διάβασμα και την μύησή τους στη μαγεία είχαν εφιάλτες τρομερούς, ακόμη και ξύπνιοι έβλεπαν ζωντανές δαιμονικές μορφές


Νεόφυτος μοναχός Γρηγοριάτης

Είναι σε όλους μας σήμερα γνωστός ο μυθιστηραματικός μάγος-παιδί Χάρυ Πόττερ, της δασκάλας Τζόαν Ρόουλιγκ. Τα βιβλία και οι κινηματογραφικές ταινίες του Χάρυ Πόττερ έχουν κερδίσει τις καρδιές εκατομμυρίων μικρών και μεγάλων σε όλο το σημερινό κόσμο. Ακόμη και στην Ορθόδοξη Ελλάδα και Κύπρο έχει τεράστια απήχηση μεταξύ των παιδιών και των εφήβων μας.

Επομένως, το θέμα είναι: Ποια είναι η απειλή από τον μικρό μάγο Χάρυ Πόττερ, την οποία τα παιδιά μας αντιμετωπίζουν τώρα και τι θα γίνει στο μέλλον, αν συνεχισθεί ο μαγικός και δαιμονικός αυτός καταιγισμός;

Όπως έχει διαπιστωθεί παγκοσμίως όσοι θαυμάζουν τον Χάρυ Πόττερ, θέλουν να του μοιάσουν, να γίνουν μάγοι, να καλούν τα «καλά» ή τα «κακά» πνεύματα και δυνάμεις , τους δαίμονες, για να τους βγάλουν από το αδιέξοδο, να αποδράσουν σε ένα κόσμο μαγικό, πέρα από τα φαινόμενα και να αυτοβεβαιωθούν, δηλαδή να αυτοσυνειδητοποιηθούν, αυτόθεωθούν, αυτοδικαιωθούν, αυτονομηθούν, να γίνουν θεοί χωρίς την Χάρη του Θεού. Αυτό είναι το κυριότερο αμάρτημα και του Εωσφόρου διαβόλου και των προπατόρων μας Αδάμ και Εύας.

Γιατί όμως τόσο πολύ τα νέα παιδιά και οι έφηβοι καταφεύγουν στον Χάρυ Πόττερ; Διότι δεν νοιώθουν ασφάλεια πνευματική στην οικογένεια, δεν έχουν νόημα ζωής, δεν βρίσκουν πρότυπα αγιότητος και ήθους μέσα στην οικογένεια, στο σχολείο, στην κοινωνία, στην παρέα ακόμη και στον χώρο της Εκκλησίας πολλές φορές, δεν τους βοηθάμε να ξεπεράσουν τα υπαρξιακά τους προβλήματα και να απαντήσουν σε ερωτήματα όπως, ποιος με ερώτησε αν ήθελα να γεννηθώ μέσα στον παράλογο, απερριμένο και αφιλόξενο αυτόν κόσμο κ.λ.π. .

Καταφεύγουν στον Χάρυ Πόττερ και στην μαγεία, για να βρούνε εκεί αυτό που δεν τους προσφέραμε εμείς. Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε όλοι αυτοκριτική.

Επίσης χρειάζεται να γίνουμε πρότυπα αγιότητος και ήθους ορθοδόξου στα παιδιά. Πώς θα γίνουμε; Με την ένωση μας με τον Χριστό και το άγιο Σώμα Του, την Ορθόδοξη Εκκλησία. Να τι μας λέγει επί του θέματος αυτού ο άγιος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Γρηγορίου, Αγίου Όρους, Αρχιμανδρίτης Γεώργιος στο βιβλίο του «Ορθοδοξία και Ουμανισμός – Ορθοδοξία και Παπισμός», εκδ. Ιεράς Μονής Γρηγορίου , Αγίου Όρους 1996, σελ. 18-19: «Αληθινός παιδαγωγός του ανθρώπου είναι αυτός που τον έπλασε και μάλιστα ο δημιουργός του Λόγος, που λογοποιεί την ανθρώπινη ύπαρξη εξάγοντας την από την α-λογία.

Ο Λόγος παιδαγωγεί τον άνθρωπο σώζοντάς τον. Όλη η οικονομία του Λόγου είναι κατ’ ουσίαν παιδαγωγία του ανθρώπου. Γράφει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς στον Παιδαγωγό του: «Ω της μακαρίου θρέμματα παιδαγωγίας· το καλόν της Εκκλησίας πληρώσωμεν πρόσωπον και προς την αγαθήν προσδράμωμεν οι νήπιοι μητέρα, καν ακροαταί του λόγου γενώμεθα, την μακαρίαν δοξάζωμεν οικονομίαν, δι’ ην παιδαγωγείται μεν ο άνθρωπος, αγιάζεται δε ως Θεού παιδίον και πολιτεύεται με εν ουρανοίς επί γης παιδαγωγούμενος, πατέρα σε εκεί λαμβάνει, ο επί γης μανθάνει. Πάντα ο λόγος και ποιεί και διδάσκει και παιδαγωγεί.» (Κλήμεντος Αλεξανδρέως, Παιδαγωγός, Γ’ ΧΙΙ, ΒΕΠΕΣ, τόμος 7ος, σελ. 231-232).

Παιδαγωγείται δε ο άνθρωπος με την οικονομία του Λόγου, διότι μόνον με αυτήν προσλαμβάνεται, θεραπεύεται, μεταμορφώνεται, σώζεται, θεώνεται ο όλος άνθρωπο. Κατά τον ίδιο Κλημέντα, «ο δε αγαθός παιδαγωγός, η σοφία, ο Λόγος του Πατρός, ο δημιουργήσας τον άνθρωπον, όλου κήδεται του πλάσματος και σώμα και ψυχήν ακείται αυτού ο πανακής της ανθρωπότητος ιατρός» (Κλήμεντος Αλεξανδρέως, Παιδαγωγός, Α’ ΙΙ, ένθα ανωτέρω, σελ. 83).

Αλλά, η οικονομία του Σωτήρος φανερώνεται ή, κατά τον Άγιο Νικόλαο Καβάσιλα, «σημαίνεται» στη Θεία Λειτουργία, όπου «τα εν τελετή των δώρων γινόμενα εις την του Σωτήρος οικονομίας αναφέρεται πάντα» (Αγίου Νικολάου Καβάσιλα, ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας).

Στην Θεία λειτουργία ως κέντρο της Εκκλησίας οικονομείται, παιδαγωγείται, πληρώνεται(γεμίζει) ο άνθρωπος από τον Λόγο Χριστό, αφού κατά τον Κλημέντα ο Λόγος δεν παιδαγωγεί εξωτερικά αλλά, προσφέροντας στον παιδαγωγούμενο άνθρωπο τον εαυτό του ως τροφή, γάλα, άρτο, σώμα και άλλα: «Ω θαύματος μυστικού… ο λόγος τα πάντα τω νηπίω και πατήρ και μήτηρ και παιδαγωγός και τροφεύς «Φάγεσθέ μου» φησί «την σάρκα και πίεσθε μου το αίμα». Ταύτας ημίν οικείας τροφάς ο Κύριος χορηγεί και σάρκα ορέγει και αίμα εκχεί και ουδέν εις αύξησην της παιδίας ενδεί. Ω του παραδόξου μυστηρίου· αποδύσασθαι ημίν την παλαιάν και σαρκικήν εγκελεύεται φθοράν, ώσπερ και την παλαιάν τροφήν, καινήν δε άλλως της Χριστού διαίτης μεταλαμβάνοντας εκείνον ε δυνατόν, αναλαμβάνοντες εν εαυτοίς αποτίθεσθαι και τον Σωτήρα ενστερνίσασθαι ίνα καταργήσωμεν της σαρκός ημών τα πάθη» (Κλήμεντος Αλεξανδρέως, Παιδαγωγός, Α’ VI, ένθα ανωτέρω, σελ. 99- 100).

Μπορούμε, λοιπόν, να αντιτάξουμε στην μαγεία του Χάρυ Πόττερ την οικονομία και παιδαγωγία του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, αφού φυσικά γίνουμε πρότυπα ήθους και αγιότητος για τα νέα παιδιά και αφού τους δώσουμε τροφή, γάλα, το Αίμα και το Σώμα του Χριστού στη Θεία Λειτουργία. Αν όμως, προσπαθούμε μόνο με ηθικές διδασκαλίες και λόγια ανεφάρμοστα από εμάς να τους πείσουμε ότι έχουμε δίκαιο σε όσα πρεσβεύουμε, τότε θα αποτύχουμε παταγωδώς και θα τα ωθήσουμε περισσότερο προς την μαγεία του Χάρυ Πόττερ.

Αναφέρονται πολλές περιπτώσεις παιδιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τα οποία μετά το διάβασμα και την μύησή τους στη μαγεία είχαν εφιάλτες τρομερούς, ακόμη και ξύπνιοι έβλεπαν ζωντανές δαιμονικές μορφές που τους προκαλούσαν ανασφάλειες, φόβους, μίσος, κακά όνειρα κ.λ.π. .

Πρέπει να βοηθηθούν τα νέα αυτά παιδιά να επανέλθουν στην πνευματική τροχιά της καθάρσεως από τα πάθη, της αποκτήσεως των αρετών, του φωτισμού του νου για την κατανόηση των λόγων των όντων δηλαδή, των σκοπών για τους οποίους εδημιουργήθηκε ο κόσμος, αισθητός και νοητός και τέλος της θεώσεως, της θέας του ακτίστου φωτός.

Μπορούμε, επίσης, να τους αφιερώσουμε χρόνο από την οικογενειακή μας ζωή. Τα παιδιά νοιώθουν ανασφάλεια, φόβο, ζόφο, σκοτισμό όταν οι γονείς δεν ενδιαφέρονται για τα καίριά τους ζητήματα δηλαδή, πώς να ζήσουν πνευματική ζωή, πώς θα ξεπεράσουν τον θάνατο κ.λ.π.. Ένας καλός πνευματικός πατέρας θα μπορούσε να καθοδηγήσει διακριτικά τα νέα παιδιά σε αυτή την κρίσιμη φάση της ζωής τους.

Εδώ θα ήθελα να αναφέρω ένα περιστατικό ενδιαφέρον μεν αλλά, κατ’ εμέ πολύ επικίνδυνο για να το συστήσει κανείς ως κάτι σίγουρο και επαινετό. Δεν πρέπει κανείς να παίζει με τη φωτιά.

Το παιδί κάποιου ευλαβούς φιλαγιορείτη λαϊκού, εζήτησε από τον πατέρα του να δει τις δύο κινηματογραφικές ταινίες του Χάρυ Πόττερ. Ο πατέρας του, φοβούμενος ότι αν του αρνηθεί θα γίνει αντίδραση που θα προκαλούσε χειρότερη κατάσταση, δέχθηκε να πάνε μαζί να δούνε τις δύο ταινίες. Μετά εζήτησε να του αγοράσει και τα βιβλία του Χάρυ Πόττερ. Μετά από τις δύο ταινίες και την ανάγνωση των βιβλίων του Χάρυ Πόττερ, ο πατέρας έκανε εποικοδομητικό διάλογο με το παιδί του. Το έπαιρνε, φυσικά, από μικρό στην Εκκλησία, του έλεγε να κοινωνάει, να αγαπά τον Θεό και τον πλησίον, του αγόραζε παιδικά ορθόδοξα βιβλία κ.λ.π. . Έτσι το παιδί κατάλαβε με την Χάρη του Θεού, τις προσευχές του πατέρα του ότι ο Χάρυ Πόττερ είναι «μία μεγάλη ανοησία, ένα μεγάλο ψέμα, μία μεγάλη απάτη», όπως το ίδιο το παιδί είπε, σύμφωνα βέβαια με τη μαρτυρία του πατέρα του, που μου την εκμυστηρεύτηκε.

Προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να φανερώνουμε την καθαρότητα, την αγνότητα και αγιότητα των Αγίων και της Παναγίας με τη δική μας ζωή και αγώνα, ώστε τα νέα παιδιά που θα μας βλέπουν να μπορούν να βρουν εκείνη την πνευματικότητα που αναζητούν τόσο πολύ και συνήθως δεν την βρίσκουν στον κόσμο που ζούμε. Πρέπει να είμαστε σε θέση να πούμε με τον Απόστολο Παύλο: «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού.» (να γίνεσθε μιμητές μου, όπως και εγώ εμιμήθηκα και μιμούμαι τον Χριστό. Το ότι είσθε πιστοί οφείλεται σε μένα), λέγει ο Απόστολος Παύλος. Επομένως έχω το δικαίωμα να σας παρακαλέσω στο μέλλον διαρκώς να προσπαθείτε να γίνεσθε σαν εμένα. Αυτό σημαίνει ότι όπως εγώ είμαι μετριόφρων, να είστε και εσείς, όπως υποφέρω, να υποφέρετε και εσείς. Να καμαρώνετε όταν πάσχετε βάσανα και όχι για τα χαρίσματα που τυχόν έχετε.

Επομένως, αν γινόμαστε μιμητές των Αποστόλων και των αγίων, είναι γιατί πρωτύτερα εκείνοι μιμήθηκαν τον Χριστό, ο οποίος είναι το μοναδικό και αναντικατάστατο πρότυπό μας, σύμφωνα με την ίδια την διδασκαλία του Χριστού. – Βλέπε Α’ Κορινθίους 4,16 και 11,1. – Αρχιμ. Τιμοθέου Κιλίφη, Επιστολές Παύλου και Επτά Καθολικές, τόμος Β’, Αθήνα Ιανουάριος 2000, σελ. 190 και 227.
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2017/04/blog-post_192.html#more

"Ο Θεός όταν δει ότι εμείς δεν ενδιαφερόμαστε πλέον για τα υλικά αγαθά, τότε μας επιτρέπει να τα αποκτήσουμε και να τα χρησιμοποιούμε..." Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου (by Valeria Raikou)

 



Έχεις μήνυμα από τον Ουρανό…

Αδιαφόρησε για τις ανέσεις και τότε θα αποκτήσεις άνεση,
αδιαφόρησε για τα υλικά αγαθά και τότε θα τα πάρεις, για να τα πάρεις όχι σαν δέσμιος αυτών, ούτε σαν δούλος, αλλά σαν ελεύθερος.

Ο Θεός όταν δει ότι εμείς δεν ενδιαφερόμαστε πλέον για τα υλικά αγαθά, τότε μας επιτρέπει να τα αποκτήσουμε και να...

Οι ιούδες κι η Ανάσταση – Ηγούμενος Γρήγοριος Ι. Μ. Δοχειαρίου


Ηγούμενος Μονής Δοχειαρίου Γρηγόριος

Αυτές τις μέρες ψάχνω και ερωτώ σε ποιόν ναό θα παρίσταται ο άγιος Αμβρόσιος επίσκοπος Μεδιολάνων. Να ιδώ την ιερά αυτή κεφαλή να αναφωνή από του Βήματος την θύρα: «Μη προχωρήσης, Θεοδόσιε· τα χέρια σου στάζουν αίμα, είσαι ανάξιος των θείων μυστηρίων».

Να τον ιδώ να μην επιτρέπη στους άπιστους άρχοντες κάθε μερίδας και παρατάξεως να συνοδεύσουν τον Επιτάφιο, να παραστούν οι σταυρωτές του Χριστού στον υπνούντα Βασιλέα. Ποιος δεσπότης θα τους απομακρύνη από αυτήν την εκφορά; Ποιος δεσπότης θα στερήση από τους κρατούντες το φως της Αναστάσεως; Με τα έργα τους και με το στόμα τους έδειξαν ότι είναι άπιστοι και παρίστανται στις εκκλησιαστικές τελετές μόνον να θολώσουν τα νερά στην ορθόδοξη Ελλάδα. Δεν μπορούμε πιά να πίνουμε θολό νερό. Δεν είναι η Εκκλησία ο κλεισμός του Μεσολογγίου. Δεν μπορεί ο ανύμφευτος πρωθυπουργός με τα αβάπτιστα παιδιά του ούτε

«Αυτή την εβδομάδα, μην πας πουθενά, γιατί θα φύγη η μητέρα σου…»

Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
Είναι γνωστά, από διάφορα εκλεκτά βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει για τον Όσιον μας Γέροντα Πορφύριο αλλά, «υπακοής ένεκεν», θα μεταφέρω και εγώ, ελάχιστα πνευματικά βιώματα-αναμνήσεις, για τον ‘Οσιο μας Γέροντα.
Την εποχή που ήταν στα Καλλίσια, στο Μετόχι της Ι. Μονής Πεντέλης, σε ένα μικρό Μονύδριο, τον ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ και πηγαίναμε για τις όμορφες και κατανυκτικές Θ. Λειτουργίες και Αγρυπνίες, περί τα έτη 1974, (το έτος 1979, εγκαταστάθηκε στο Μήλεσι, σε ένα τροχόσπιτο, στην αρχή, μέχρι της θεμελιώσεως εις τον Χώρον αυτό, του Καθολικού της Ι. Μονής ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ, στις 26/2/1990), μου τηλεφώνησε ένας εξάδελφος μου, Καθηγητής Φυσικής, ότι είχε κάποια «προβλήματα» και επειδή είχε ακούσει για τον Γέροντα Πορφύριο, αν μπορούμε, να τον συναντήσουμε εκεί. Όντως, ήλθε στη Ν. Πεντέλη, στο σπίτι μου. Έτυχε εκείνη την ώρα να είναι κοντά μου και μία νεαρά γνωστή μου.
Δόξα τω Θεώ, βρήκαμε τον Γέροντα. Του μίλησα πρώτη αλλά, από ευγένεια, του είπα να περάση προηγουμένως ο εξάδελφος μου και μετά η νεαρά. Ο εξάδελφός μου που λίγο «αμφέβαλε» για το «χάρισμα» του Γέροντα είχε μπει στο Κελλάκι, με τον «ανάλογο» λογισμό. Ο Γέροντας το κατάλαβε. Το ρώτησε πως τον λένε και από που κατάγεται. Του απήντησε εκείνος, ότι από ένα χωριό έξω από τα Ιωάννινα. Και του λέει ο Γέροντας: «Τί όμορφα που είσθε εκεί! Τί όμορφα Εκκλησάκια έχετε!». «Ναι.», του απήντησε εκείνος, «Έχουμε μία μεγάλη Εκκλησία και δύο Παρεκκλήσια μικρά.
«Όχι!», του λέει ο Γέροντας, «ΤΡΙΑ Εκκλησάκια έχετε.». Και πάλι επιμένει ο εξάδελφος και του λέει: «Όχι, Γέροντα. Δύο.». «Και τότε», πάλι του λέει ο Γέροντας: «εκείνο το όμορφο Εκκλησάκι που είναι ψηλά από εκείνο το βουνό. Δεν το θυμάσαι;» Και τότε ο εξάδελφος του λέγει: «Ναι, Γέροντα, συγγνώμη, έχετε δίκηο. Έχετε πάει στο Χωριό μου;». Και του απαντά ο Γέροντας: «Όχι Μωρέ, δεν έχω πάει ποτέ αλλά, το βλέπω!». Αυτό λοιπόν ήταν αρκετό για να χάσει ο εξάδελφος και να του ανοίξη την καρδιά του και να βγη από το Κελλάκι, με μια «χαμένη» και εντυπωσιασμένη έκφρασι. Κάτι παρόμοιο, έγινε και με την Νεαρά. Τους κράτησε λίγο και μετά, τους είπε να περάσω εγώ.
. . . . . . . . . .

Ο Άγγλος ιστορικός Γουλιέλμος του Μάλμσμπουρι σχετικά με το Μεγάλο Σάββατο του έτους 1101 μ.Χ. και το θαύμα του Αγίου Φωτός


Ο Άγγλος μοναχός και χρονογράφος Γουλιέλμος του Μάλμσμπουρι (1090-1143) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς του μεσαιωνικού κόσμου.
Ο JONH ΜILTON εξέφρασε την άποψη ότι είναι με διαφορά ο καλύτερος ιστορικός του 12ου αιώνα, ενώ ο νεότερος μελετητής του, RODNEY THOMSON, θεωρεί ότι είναι ο σπουδαιότερος ιστορικός που ανέδειξε η Αγγλία μετά τον Βέδα.

Το σημαντικότερο έργο του Άγγλου ιστορικού είναι το (Ιστορία των βασιλέων της Αγγλίας), το οποίο αποτελείται από πέντε βιβλία. Στο τέταρτο βιβλίο του ο Γουλιέλμος καταγράφει τα δρώμενα της Α' Σταυροφορίας και αναφέρεται αναλυτικά στα γεγονότα του Μεγάλου Σαββάτου του 1101:

«Εκείνο το έτος, το 1101, το ιερό φως που συνήθως φώτιζε την παραμονή του Πάσχα, καθυστέρησε να έρθει σε σχέση με το συνηθισμένο. Το Σάββατο, τα αναγνώσματα διαβάζονταν εναλλάξ στα ελληνικά και...

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΡΩΣΟΥΣ, ΑΡΜΕΝΙΟΥΣ, ΣΥΡΟΥΣ, ΑΓΓΛΟΥΣ, ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ Πώς βγαίνει το Αγιο Φως - Οσα δεν λένε και όσα κρύβουν τα ΜΜΕ... (βίντεο)



Ένα βιβλίο πού τελευταία κυκλοφόρησε με τίτλο « Άγιον Φως. Το θαύμα του Μεγάλου Σαββάτου στον Τάφο του Χριστού» είναι μία σπάνια θρησκευτική, ιστορική, αλλά καί επιστημονική μελέτη γι΄αυτό το θαυμαστό καί εξ΄ ουρανού φαινόμενο πού δυστυχώς τα τελευταία χρόνια ο σατανάς καί τα όργανά του θέλουν να αμαυρώσουν μιά καί δείχνει πεντακάθαρα ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη τού Αληθινού Θεού Θρησκεία ! Οί ηλεκτρομαγνητικές καί επιστημονικές μετρήσεις πού έγιναν μέσα στόν χώρο τού Παναγίου Τάφου το αποδεικνύουν...
"....Τις Άγιες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ο κ. Χαράλαμπος Σκαρλακίδης, Αρχιτέκτων και καθηγητής σχεδιαστικών προγραμμάτων μέσω Η/Υ, εδώρησε στην εκκλησιαστική Ιστορία των Ιεροσολύμων, αλλά και σε κάθε πιστό Χριστιανό, ιδίως τους Προσκυνητές της Αγίας Γης, ένα πολύτιμο δώρο: 
το νέο βιβλίο του με τίτλο το «Άγιον Φως. Το θαύμα του Μεγάλου Σαββάτου στον Τάφο του Χριστού· σαράντα δύο ιστορικές μαρτυρίες (9ος - 16ος αι.)», το οποίο είναι καρπός πολυετούς και βαθείας μελέτης και διασταυρώσεως ιστορικών πηγών, κυρίως παλαιοτέρων, σχετικώς με το θαύμα του Αγίου Φωτός του Παναγίου Τάφου του Κυρίου, το οποίο μαρτυρεί­ται καθ' έκαστον έτος, το Μέγα Σάββατο, στη γνωστή ιεροσολυμιτική ιερή Τελετή.
Σημαντικότατο επίτευγμα του βιβλίου σε 270 σελίδες: η απόδειξη και ιστορική τεκμηρίωση τόσον της επενέργειας θαυμαστών παραγόντων στην αφή του Αγίου Φωτός εντός του Παναγίου Τάφου και των κυκλόθεν εκτός αυτού κανδηλών, όσον και μερικών παρομαρτούντων φαινομένων, δηλαδή της αρχικής ακαΐας του Αγίου Φωτός και της ανεξήγητης - κατ' άνθρωπον - δημιουργίας της σχισμής του κεντρικού κίονος εκ των τριών δυτικών κιόνων της Κεντρικής Θύρας του συγκροτήματος του Ναού της Αναστάσεως.
Ποιοί όμως μαρτυρούν περί τούτων; 
Μήπως οι ίδιοι οι Αγιοταφίται; 
Μήπως τίποτε «θρησκόληπτοι» και «ευσυγκίνητοι» Προσκυνηταί; 
Μήπως τίποτε παράγοντες «οικονομικής εκμεταλλεύσεως» του θαύματος; 
Μήπως μόνον οι «συναισθηματικοί και μυστικοπαθείς»(κατά μερικούς δυσπίστους η ορθολογιστές Καθηγητές) Ρώσοι; 
Όχι. 
Μαρτυρούν 42  συγγραφείς του Μεσαίωνος, μερικοί πολύ σημαινουσών θέσεων, Άραβες και Πέρσες Μουσουλμάνοι, Γάλλοι, Ρωμηοί, Γερμανοί, Ρώσοι, Ισλανδοί, Άγγλοι, Αρμένιοι, ένας Σύριος, ένας Μολδαβός, ένας Ελβετός και ...