Τὸ BBC μᾶς μιλᾶ γιὰ τὴν ἑλληνικὴ λέξη ποὺ δὲν μεταφράζεται

Εἶναι μιὰ λέξη ποὺ διαχρονικὰ θὰ λέγαμε ὅτι χαρακτηρίζει τὴν Ἑλλάδα. Καὶ εἶναι μιὰ λέξη ποὺ χρησιμοποιοῦμαι συχνά. Ὡστόσο, ἐὰν προσπαθήσουμε νὰ τὴν μεταφράσουμε σὲ ἄλλη γλώσσα, εἶναι ἀλήθεια ὅτι θὰ δυσκολευτοῦμε. Ἡ λέξη ποὺ ἀναφερόμαστε εἶναι τὸ «φιλότιμο» καὶ το BBC, στὸ ἀφιέρωμά του μὲ τίτλο «The Greek word that cant ’t be translated», μᾶς μιλᾶ γιὰ τὴν ἀρετὴ ποὺ κρύβει ἐννοιολογικὰ ἡ λέξη αὐτή.
Στὴν προσπάθειά του νὰ τὴν ἐξηγήσει στὸ βρετανικὸ ἀναγνωστικὸ κοινό, ὁ ἀρθρογράφος τὴν περιγράφει ὡς τὴν «ἀγάπη γιὰ τὴν τιμή». παραδέχεται ὡστόσο ὅτι ἡ μετάφραση εἶναι ἀνεπαρκὴς νὰ περιγράψει τὸ πραγματικὸ νόημα τῆς λέξης. Καὶ αὐτὸ γιατί μέσα σὲ μόνο τέσσερις συλλαβές, συμπυκνώνει τόσες ἀρετές, ποὺ ἁπλὰ εἶναι ἀδύνατο νὰ μεταφραστεῖ.
Ξεκινᾶ τὴν περιγραφὴ ἀπὸ τὸ Τολό, στὴν ἀνατολικὴ ἀκτὴ τῆς Πελοποννήσου, ὅπου ἕνας Γερμανὸς δημόσιος ὑπάλληλος καὶ συγγραφέας, ὁ Andreas Deffner, μαθαίνει γιὰ...
πρώτη φορὰ τί σημαίνει ἡ λέξη «φιλότιμο».
«Καλημέρα, πῶς εἶστε;» τὸν ρωτάει ἕνα πρωινὸ ἡ γιαγιὰ Βαγγελιῶ, ἡ ἰδιοκτήτρια τοῦ καταλύματος ποὺ ἔμενε.
«Ἔτσι κι ἔτσι» ἀπαντάει ἐκεῖνος, νυσταγμένα.
Μετὰ ἀπὸ λίγο ἡ γιαγιὰ Βαγγελιῶ καὶ ἡ κόρη τῆς Εἰρήνη, τοῦ προσφέρουν ἕνα πιάτο (ζεστῆς φυσικὰ) κοτόσουπας. Τὴν ἔφαγε βέβαια, ἀφοῦ τὰ μάτια τόσο τῆς κυρᾶς Βαγγελιῶς καὶ τῆς κόρης τῆς Εἰρήνης ἦταν καρφομένα πάνω του ὅσο ἔτρωγε ὡστόσο λίγο ἀργότερα, καὶ ἐνῶ ἔχει λιώσει ἀπὸ τὸν ἱδρώτα ποὺ τοῦ προκάλεσε ἡ ζεστὴ σούπα, ρώτησε τὸν γιὸ τῆς κυρᾶς Βαγγελιῶς, Περικλῆ, τί ἀκριβῶς συνέβη.
«Εἶπες στὴν Βαγγελιῶ ὅτι δὲν αἰσθανόσουν καλά;«, τὸν ρώτησε ὁ Περικλῆς,
«Ὁρίστε; Ἁπλὰ εἶπα ὅτι ἤμουν ἔτσι κι ἔτσι».
«Ἂν ἀπαντήσεις "ἔτσι κι ἔτσι", οἱ ντόπιοι νομίζουν ὅτι εἶσαι ἄρρωστος καὶ τὸ φιλότιμό τους, τοὺς κάνει νὰ θέλουν νὰ σὲ βοηθήσουν νὰ αἰσθανθεῖς καλύτερα, ἐξ οὐ καὶ ἡ σούπα», τοῦ ἐξήγησε ὁ Περικλῆς γελώντας.
Αὐτὸ τὸ περιστατικὸ στάθηκε ἡ αἰτία γιὰ νὰ γράφει τὸ βιβλιο Filotimo!: Abenteuer, Alltag und Krise in Griechenland που μιλᾶ μόνο γιὰ τὸ «φιλότιμο».
Ὑπάρχει ἕνα μεγάλο debate γύρω ἀπὸ...

Α, ρε πατέρα! Μακάρι να ζούσες και να μιλούσαμε σήμερα οι δυο μας!



1. Ο πατέρας μου συνήθιζε να παίζει με τον αδελφό μου και μένα στον κήπο. Η μάνα μας έβγαινε έξω και φώναζε: "θα χαλάσετε το γκαζόν!". Κι εκείνος της απαντούσε: "Δεν μεγαλώνουμε γκαζόν, αγόρια μεγαλώνουμε!"

 - Harmon Killebrew
.............
3. Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του είναι ν΄ αγαπάει τη μάνα τους.

 - Theodore M. Hesburgh

4. Oταν έλθει η εποχή που ένας άντρας αντιλαμβάνεται πως μάλλον ο πατέρας του είχε δίκιο για χιλιάδες πράγματα, συνήθως έχει ο ίδιος ένα γιο που τον θεωρεί λάθος!

 - Charles Wadsworth

5. Υποτίθεται πως κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Χρειάζεται όμως κάτι παραπάνω για να γίνει "μπαμπάς".

 - Ανώνυμος
...............
7. Πραγματικά πλούσιος είναι ο άντρας που έχει παιδιά που τρέχουν να χωθούν στην αγκαλιά του, ακόμα κι όταν τα χέρια του είναι άδεια.

 - Ανώνυμος

8. Δεν έχει τόση σημασία ποιος ήταν αληθινά ο πατέρας μου, αλλά ποιος θυμάμαι εγώ πώς ήταν.

 - Anne Sexton
..............................

10. Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά.

Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά ελεύθερα

 - Jonas Salk

11. Mπαμπάδες, αγαπήστε κι αποδεχτείτε τα μέλη της οικογένειάς σας γι΄αυτό που πραγματικά είναι, ακόμα κι αν η προσωπικότητά τους είναι πολύ διαφορετική από τη δική σας. Τα κουνέλια δεν πετούν, οι αετοί δεν κολυμπούν, οι γάτες δεν έχουν φτερά. Σταματήστε τώρα τις συγκρίσεις.
Υπάρχει άφθονος χώρος για όλους στο δάσος!

 - Chuck Swindoll

12. Τα στάδια στη ζωή ενός ανθρώπου:

        4 ετών: Ο μπαμπάς μου μπορεί να κάνει τα πάντα!

        7 ετών: Ο μπαμπάς ξέρει τόοοσα πολλά!

        8 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν...

Αγώνας για το ψωμί


Αγώνας για το ψωμί - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Δεν φρίττεις άνθρωπε, δεν κοκκινίζεις από ντροπή, ονομάζοντας επιτιθέμενο αυτό που παλεύει για το ψωμί του; ….

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι...(Ισοκράτης)


«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι...(Ισοκράτης)

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της 
ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν...

Κόντογλου: «Όποιος φτάσει σε μια κατάσταση που να ευχαριστιέται με τα λίγα, εκείνος είναι ο ευτυχισμένος»


Κόντογλου: Μέσα μας είναι η ευτυχία 


«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΑΧΟΡΤΑΓΟΣ. Θέλει να απολαύσει πολλά, χωρίς να μπορεί να τα προφτάσει όλα. Και βασανίζεται. Όποιος όμως φτάσει σε μια κατάσταση που να ευχαριστιέται με τα λίγα, και να μην θέλει πολλά, έστω κι αν μπορεί να τα αποχτήσει, εκείνος λοιπόν είναι ο ευτυχισμένος.
ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, είτε γιατί έχει την ιδέα πως τα πολλά τον βλάπτουν στην ψυχή ή στο σώμα. Αλλά γιατί στα λίγα και στα απλά βρίσκει πιο αγνή ικανοποίηση. Και περισσότερο απ' όλα, επειδή με τα απλά και με τα λίγα δεν χάνει τον εαυτό του.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ ΗΣΥΧΙΑ γιατί επιχειρούν να ζήσουν χωρίς τον εαυτό τους. Τρέχουν από δω κι από κει να...

Ο άθεος που έγινε ερημίτης και το θαύμα του Οσίου Παϊσίου


Στα μέσα Μαΐου του 2010, λίγο μετά το τέλος της ακαδημαϊκής μας χρονιάς, η Έμιλι κι εγώ γυρίσαμε στην Κύπρο για νέες συζητήσεις με τον πατέρα Μάξιμο...

Θεωρούσα ότι η δουλειά μου είχε ολοκληρωθεί ουσιαστικά, επομένως δεν χρειαζόμουν άλλο υλικό για το βιβλίο. Όμως, η Έμιλι επέμενε να γνωρίσω έναν Κύπριο επιχειρηματία τον οποίο δεν γνώριζε η ίδια, αλλά που, σύμφωνα με μια στενή φίλη της, τη Θέκλα, είχε μια εκπληκτική ιστορία την οποία έπρεπε να ακούσω.

Έχοντας ακούσει πολλές θαυμαστές και παραφυσικές ιστορίες, ήμουν απρόθυμος να επενδύσω κι άλλο χρόνο σε νέες γνωριμίες.

Όμως, όπως συνήθως, η διαίσθηση της Έμιλι αποδείχθηκε απόλυτα εύστοχη. Τελικά, πείσθηκα να γνωρίσω τον Γιάννη, τον άγνωστο με την ασυνήθιστη εμπειρία… Ο Γιάννης στην αρχή αντιμετώπισε με καχυποψία τις προθέσεις της Έμιλι, όταν έλαβε το τηλεφώνημά της. «Πώς βρήκατε τον αριθμό μου;» ήταν η πρώτη του αντίδραση.

Όπως φαίνεται, η ιστορία του ήταν ένα μυστικό που το γνώριζε μόνο ένας μικρός κύκλος έμπιστων φίλων. Η Θέκλα την είχε μάθει έμμεσα, από φίλους στην ενορία της είναι πάντα δύσκολο να κρατήσεις μυστικά στην Κύπρο Όταν, όμως, η Έμιλι του εξήγησε το λόγο του τηλεφώνημα της, ο άγνωστος μαλάκωσε κάπως.

«Έχω διαβάσει τα βιβλία του συζύγου σας», είπε. «Και δεν θα είχα αντίρρηση να του αφηγηθώ την ιστορία μου». Μια Δευτέρα πρωί, δύο μέρες μετά το τηλεφώνημα της Έμιλι, ο Γιάννης έφτασε στο διαμέρισμά μας μαζί με ένα φίλο του, τον Σωτήρη, συνταξιούχο κρατικό υπάλληλο. Στην αρχή έδειχνε ανήσυχος, αλλά όταν αρχίσαμε να μιλάμε, ξεπέρασε την επιφυλακτικότητά του.

Το γεγονός ότι ο φίλος του ήταν πνευματικός μαθητής του πατρός Μαξίμου μας βοήθησε να δημιουργήσουμε μια φιλική επαφή από την αρχή. Ύστερα από μερικά λεπτά προεισαγωγικών εξηγήσεων, ο Γιάννης άρχισε να αφηγείται την ιστορία του λεπτομερειακά. Ήταν ένας πενηντάχρονος επιχειρηματίας, παντρεμένος, με δύο παιδιά, δύο κόρες εφηβικής ηλικίας. Σε ένα επιχειρηματικό ταξίδι σε μια πρώην σοβιετική δημοκρατία, τον συνέλαβαν και...

Γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης: «Εἶδα, παιδί μου, ὅτι ὅλη μας ἡ ζωή, ἔργα, λόγια, σκέψεις εἶναι γραμμένα, θά δώσουμε γιά ὅλα λόγο»

 »

Είπε ο γέροντας. Όταν είχε κοιμηθεί ο Γέροντας μου ο πατήρ Νικόδημος, είπα στην προσευχή μου, που να πήγε άραγε η ψυχή του;
Τότε είδα, όχι σε όνειρο, αλλά πνευματικό τω τρόπω ότι με φώναξε ο Γέροντας μου να του πάω τα κλειδιά της Μονής γιατί ήρθε ο Μέγας Αρχιερέας.
Πήγα λοιπόν έξω από την πόρτα του κελιού που είναι πάνω από την είσοδο της μονής κι όταν έφτασα κοντά, ακούω ομιλίες, ερώτηση, απάντηση.

Μέσα γινόταν ανάκριση, εξέταση.
Χτύπησα την πόρτα και μπήκα μέσα στο δωμάτιο και τι να δω!.......

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ



>Αποτέλεσμα εικόνας για μοναχος
>       
>                
>                
>         Του Στέφανου
> Δορμπαράκη
> Η καμπάνα
> μόλις είχε σημάνει για το
> κάλεσμα των μοναχών στην εωθινή
> ακολουθία. Ο μοναχός Ησύχιος για
> ακόμη μία φορά έμπαινε με αρκετή
> δυσκολία στο καθολικό του ναού
> σέρνοντας, όπως συνήθιζε άθελά
> του τα τελευταία χρόνια, τα
> λεπτοκαμωμένα γερασμένα πόδια
> του προκαλώντας έτσι την
> αναστάτωση των περισσοτέρων
> μοναχών. Ορισμένοι τον κοίταξαν
> περιφρονητικά. Άλλοι δεν
> καταδέχτηκαν ούτε το βλέμμα τους
> να του ρίξουν, αρκούμενοι στο να
> μουρμουρίζουν κάτι μέσα από τα
> δόντια τους. Δεν ήταν αυτή όμως
> η κύρια αιτία αναστάτωσης.
> Εκείνο που προκαλούσε
> περισσότερο τους άλλους
> μοναχούς ήταν η έντονη μυρωδιά
> του τσιγάρου που αναδυόταν από
> τα βρωμισμένα ράσα του και από τη
> λευκοκιτρινισμένη γενειάδα του.
> Δεν μπορούσαν να ανεχτούν οι εν
> Χριστώ αδελφοί του ότι καλόγερος
> τέτοιας μεγάλης ηλικίας –
> ογδόντα τεσσάρων ετών και ...

ΥΜΝΟΙ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ